Al onze redders dragen een rood uniform, 
zoals je hiernaast kan zien.

Andere herkenningspunten zijn de redderscabine, de IKWV-vlag en de mirador.

De redderscabines doen niet alleen dienst als schuilplaats voor de redders en bergingsruimte voor hun materieel maar zijn ook een belangrijk oriëntatiepunt voor zowel de badgasten als de hulpdiensten. Deze cabines zijn goed herkenbaar en vlug te vinden omdat ze in wit-rode verticale strepen geschilderd zijn en het logo van de IKWV staat er minstens een keer op.

De vlag van de IKWV wordt enkel gehesen in de bewaakte zones zodat de bader deze vlag associeert met redders en veiligheid. Tevens doet het net als de redderscabine en de mirador dienst als lokalisatiepunt.

De mirador is een mobiele uitkijktoren voor de redder en staat derhalve altijd aan de waterlijn. Tevens heeft deze toren een signalisatie -en informatiefunctie. Bovenop de mirador staat een kleine signalisatievlag en aan de achterkant van de mirador is een groot bord bevestigd met allerlei informatie op. Bij ruwe zee stelt de mirador de redders in staat om over de golven heen de baders te volgen. Wanneer bij zeer mooi weer de redder dreigt te verdwijnen in de mensenmassa zal de mirador zijn lokalisatie vergemakkelijken.

De oriëntatiepalen zijn palen waarop een figuur (vb. een vis, een banaan, een locomotief, een bal) is aangebracht. Deze palen staan enkel in de bewaakte zones en hebben tot doel de oriëntatie op het strand te vergemakkelijken en zo vooral het verdwalen van kinderen te voorkomen.

Het groot infobord staat aan de ingangen van de bewaakte zones. Het geeft onder andere informatie omtrent het getij, de watertemperatuur en de betekenis van de signalisatievlaggen en –borden.

Op het infobord aan de mirador staat informatie over onder andere de signalisatievlaggen –en borden, het getij en de zwemwaterkwaliteit.

De Vlaamse Milieumaatschappij en de Vlaamse gezondheidsinspectie bedienen je op je wenken. Tweemaal per week controleert de VMM het strandwater op de aanwezigheid van bacteriën. Dat is vier keer meer dan de Europese regels voorschrijven. En nog uniek in Europa: je leest de resultaten van die controles af op het infobord. De symbooltjes vertellen alles over de kwaliteit van jouw plekje.

De infobox is bevestigd aan elke oriëntatiepaal in elke bewaakte zone. Deze boxen bieden informatie over de zeefauna –en flora en over de indeling van de desbetreffende zone zoals de aanduiding waar de hulppost staat of waar een openbaar toilet te vinden is.

De infofolder is te verkrijgen in elke reddercabine. Hierop staat informatie voor de toerist in verband met veilig zwemmen, netheid op het strand en de zwemwaterkwaliteit. De folder wordt verspreid in vier talen.

De oriëntatiekaarten geven per kustgemeente een overzicht van de diverse bewaakte zones en de reddersposten.

Informatiebord met oriëntatiekaart

Miradorbord

Een deel van het signalisatiematerieel zoals de officiële signalisatieborden en de gele en de rode boeien, wordt gebruikt voor de afbakening van de verschillende zones.

De signalisatieborden zijn officiële tekens en hebben derhalve een gebiedende of verbiedende functie. Deze borden zijn geplaatst op alle bewaakte zones of aan alle mogelijke toegangswegen op het strand.

De borden “ bewaakte badzone ” zijn overwegend blauw op een witte achtergrond en worden op het strand geplaatst waar het baden toegelaten is. Deze borden vermelden de bewakingstijden: 10u30 tot 18u30.

De borden “ baden verboden ” zijn dominant rood op een witte achtergrond en worden geplaatst op het strand waar het baden verboden is.
Aan elke grens van een bewaakte badzone staan de twee signalisatieborden opgesteld.

De surfzones worden aangeduid met een speciaal bord “ surfen toegelaten ”. Deze borden staan aan de toegangswegen naar een surfzone of op het strand ter hoogte van de surfzone. Deze borden staan naast een signalisatiebord verboden te baden.

Drie à zes gele bolvormige grensboeien worden in een lijn geplaatst recht op de strandlijn. Dergelijke boeien bakenen de bewaakte zone af en baders en zwemmers moeten zich altijd binnen deze boeigrenzen bevinden. Bij laag water wanneer een aantal boeien niet meer in het water liggen, wordt een denkbeeldige afstand zoals bij hoogwater als grens aangehouden.

De kleinere rode boeien die aan de kop van de golfbreker worden gelegd, doen enkel dienst als herkenningspunt voor de redders en de patrouilleboten aangezien deze golfbrekers bij hoog water gedeeltelijk of volledig onder water verdwijnen.

De signalisatievlaggen dienen niet om een bepaalde zone af te bakenen maar hebben betrekking op het veilig zwemmen.
Het zijn de driehoekige vlaggen die elke morgen door de postoverste gehesen worden afhankelijk van de windrichting, zeestromingen en ligging van het strand. Ze staan in het centrum van de bewaakte zone en geven aan of baden toegelaten is (de groene vlag) of baden en zwemmen gevaarlijk is 
(de gele vlag) of baden en zwemmen verboden is (de rode vlag). De bevlagging kan veranderen naargelang van de wijzigende weersomstandigheden.

De groene vlag met het witte logo van een surfplank geeft aan dat surfen en kiten toegelaten is. Wanneer de rode vlag met het witte logo van een surfplank gehesen is, zijn surfen en kiten verboden.

Baden toegelaten

  Baden gevaarlijk

Baden verboden

Surfen toegelaten

Surfen verboden

Vanaf 1 juli 2004 staan er signalisatiemasten in een aantal onbewaakte zones waar de redders hadden vastgesteld dat er niettegenstaande het zwemverbod toch nog vrij veel mensen gingen baden. De masten zijn voorzien van een windzak met het logo verboden te baden erop.